Portefeuille-backtester: hoe had elke verdeling van je ETF's zich ontwikkeld — na kosten en belastingen?

Een backtest rekent met historische koersen na hoe een belegging zich zou hebben ontwikkeld. Paperball doet dat niet voor één verdeling, maar voor alle verdelingen van je effecten tegelijk — dat telt als één backtest, of het nu om 50 of 50.000 verdelingen gaat.

De backtest kijkt terug: hij rekent met de echte koersen na wat er van je geld geworden zou zijn — precies zoals het destijds gelopen is. Dat levert één enkel verloop op. De Monte-Carlosimulatie vraagt verder: wat als de goede en de slechte jaren in een andere volgorde waren gekomen? Daarvoor knipt ze de echte koersgeschiedenis in stukken van telkens twaalf maanden en zet die 10.000 keer opnieuw in elkaar. Zo zie je hoe verschillend het had kunnen lopen — bijvoorbeeld in hoeveel van die verlopen je opnames tot het einde zouden hebben gereikt. Kortom: de backtest laat zien wat er gebeurd is; Monte Carlo laat de bandbreedte zien. Een voorspelling is geen van beide.

ETF's, fondsen en aandelen met koershistorie. In elk abonnement kies je vrij uit meer dan 80.000 effecten, die je via ISIN of symbool vindt, of upload je koersen uit een bestand.

Zo lang als alle gekozen effecten samen koersen hebben, minstens één jaar. Is dat minder dan vijf jaar, dan wijst Paperball je erop en noemt het effect dat de periode verkort. Desgewenst reken je alleen de laatste jaren door.

Een backtest heeft minstens één jaar nodig, een Monte-Carlosimulatie minstens vijf jaar waarin alle gekozen effecten koersen hebben. Is dat niet genoeg, dan zijn er twee mogelijke redenen. Ten eerste: het effect is gewoon nog jong. Is een ETF drie jaar geleden gestart, dan zijn er ook maar drie jaar koersen — die kan niemand verlengen. Voor de berekening kun je dan een ouder effect met een vergelijkbare inhoud gebruiken, bijvoorbeeld een andere ETF op dezelfde index. Ten tweede: het effect is ouder, maar onze dataleverancier levert de koersen niet ver genoeg terug. Dan vul je de ontbrekende koersen zelf aan: op de pagina ‘Watchlist’ upload je bij het effect een koersbestand (CSV) — dat kan in elk abonnement. Tip: gratis koersen vind je bij onvista.de en investing.com. Met een gratis account download je daar de historische koersen als CSV-bestand, en Paperball leest beide formaten direct.

Transactiekosten bij aankoop en bij elke herverdeling, de instapkosten per effect en een jaarlijks bewaarloon als je dat invult. De lopende kosten van een fonds (TER) zitten al in de koers. Spreads rekent Paperball niet apart mee — wil je ze meenemen, tel ze dan op bij de procentuele transactiekosten.

Alleen als je dat kiest. Standaard blijven uitkeringen buiten beschouwing: ze staan in een eigen kengetal, en rendement en eindwaarde meten de koersontwikkeling. In het formulier kun je ze in plaats daarvan herbeleggen — op de ex-dividenddatum, na belasting, in hetzelfde effect, zoals bij een accumulerend fonds. De ex-dividenddatum is de eerste handelsdag waarop het effect zonder recht op de uitkering wordt verhandeld. Met een spaar- of opnameplan kunnen ze ook de opnames betalen of naar de liquiditeitsbuffer gaan.

Paperball kent de mechaniek van 8 landen: belasting op koerswinst en uitkeringen, gedeeltelijke vrijstelling, vrijgesteld bedrag, vermogensbelasting en in de VS de aanhoudingsduur. Paperball houdt de tarieven niet zelf bij — je vult ze in of neemt voorbeeldwaarden over. Het resultaat is een benadering en vervangt geen belastingadvies.

Nee. Paperball is een rekeninstrument en geeft geen beleggingsadvies of beleggingsaanbevelingen. Een backtest rekent na hoe een verdeling zich in het verleden zou hebben ontwikkeld. De resultaten zijn achteraf berekend en bieden geen betrouwbare indicatie voor de toekomst. Beslissingen over je beleggingen neem je zelf.

Ja. De portefeuille-backtest en de Monte-Carlo-simulatie horen bij hetzelfde account en dezelfde abonnementen. Instappen blijft altijd gratis — alle prijzen op een rij.